JimVedder en ik besloten om daar maar 'ns een gokje te gaan wagen en met een boel centen op zak die kant op te trekken. We hadden gehoord dat het nummer Pokerface de alarmschijf was op Radio 538, en hebben dat toen maar de hele weg geluisterd omdat het horen van dit nummer natuurlijk enorm veel geluk zou brengen. Helaas is dat ding in drie uur tijd niet langs gekomen, dus kwamen we een beetje met een domper aan. We hadden aanvankelijk het idee om Cotlod van het station in Venlo op te halen, maar na drie kwartier zoeken besloten we maar dat het beter was dat hij met de taxi kwam. Het hotel was in één woord geweldig. Wel een beetje raar personeel, maar met een jacuzzi, zwembad, sauna, minibar en heerlijke bedden vonden wij het prima vertoeven.
De PC'ers aan tafel
Het 220 toernooi was voor niemand echt boeiend. Ik heb de grootste donkmove ooit op mijn naam staan door tegen de tightste gast A 8 o all in te callen op een A74 board, maar daardoor kon ik gelukkig wel snel bij de 500NL aanschruiven. Uiteraard had meneer gewoon AK mee gelimpt, zo hoor je namelijk ook te pokeren. Die cashgame was trouwens wel prachtig, want Duitsers kunnen echt niet pokeren en die waren er in grote getalen. Ik verliet die avond ook met 1.2k extra op zak, dus was dik tevreden. Darkrazor verdedigde gelukkig de eer en vertrok met een 2de plek op zak weer op de brommer richting Den Helder.
De volgende dag had ik het wekkertje al vroeg gezet, want ik wilde 'ns kijken hoe het ontbijt was. JimVedder was ziek en had al 11 uur slaap achter de rug, maar was nog steeds te brak om ook aan te schuiven. Dat ontbijt was prima in orde met ei, spek, zalm en rosbief, dus ik besloot om dit maar elke ochtend te gaan doen. Nadat ik de jacuzzi had uitgeprobeerd vertrokken we weer richting het casino om het 330 event te gaan spelen. Hier speelde ik een stuk beter, maar maakte nog steeds een paar fouten, waardoor ik er helaas als 40e uit ging door met 77 tegen QQ op te lopen. Ondertussen had ik ook al een flinke sloot bier op en na een mooi interview gingen Wokkie, Drazzic, JimVedder en ik Venlo verkennen.
Wokkie en Party falen hard
Aangezien Jim niks had gedronken de vorige avond, had hij het wekkertje netjes om 9 uur gezet om het ontbijt te kunnen meemaken. Helaas voelde ik dat het bloed nog steeds door mijn alcohol gierde, en ik zonk snel weer in een diepe slaap. Gelukkig had Jim wat broodjes voor mij meegenomen, zodat ik een paar uur later wat energie naar binnen kon werken. Eur was ook gezellig langs gekomen en vond dat het tijd was om mij maar eens mee naar het zwembad te slepen. Dit was geen verkeerd idee, want na een frisse duik waren we helemaal klaar voor het main event. Cotlod vond alleen dat we van te voren ook nog maar even het centrum van Venlo bij daglicht moesten zien en dat beviel eigenlijk prima. Het weer was prachtig en het was een en al gezelligheid. Na een Subway was het dan toch echt tijd om aan tafel te schuiven.
Ik zat onder andere bij Olvedo Heinze aan tafel, en op een paar spelers na was het niveau niet echt hoog. Olvedo had het limp/call spelletje helemaal door, waardoor ik vaak gemakkelijk wat chipjes van hem kon stelen. Elke keer als ik zijn limp raisde keek hij mij na een mis even boos aan, om vervolgens toch maar netjes te folden. Wat mij vooral opviel was dat ‘live pro’s’ erg face up spelen. Het ‘raise for info’ is onder hen ook helemaal hot. Wanneer ik cbette op een Q hoog board en iemand minraisde mij, knalde ik er gewoon een leuke 4bet in, waarop meneer netjes een geshowde Q folde. Ik muck mijn gemiste A3 natuurlijk snel en raap de chipjes weer bij elkaar. Dan denk je toch dat het raar is dat ik de main event bokaal nu niet in mijn kast heb staan als ik zo’n beetje door iedereen z’n kaarten kon kijken. Punt is dat ik mensen nou eenmaal niet altijd van hun hand af kan zetten, en ik moet leren om op een gegeven moment gas terug te nemen. Daar had ik vooral in de EPT Praag last van gehad, maar de restanten waren nog steeds in Venlo te zien. Gelukkig leer ik nog steeds en krijg ik meer en meer vertrouwen in mijn spel, dus ik verwacht dit jaar nog wel wat moois te kunnen laten zien.
Als shortstack ben ik verder het gehele toernooi door gegaan en dat ging eigenlijk wel prima. Ik wachte geduldig, kreeg mijn muntjes er elke keer goed in en grinde zo rustig verder. Helaas kwam ik aan bizarre tafel, waar iedereen elkaar maar bleef raisen en bluffen, waardoor ik mijn spel totaal op slot moest gooien. Na 10 orbits nog geen A hoog te hebben gezien, knal ik mijn M van 3 erin met T8s en krijg een call van Kees Bussum met KK. Met niet meer dan een 60e plaats mag ik weer netjes bij de 500NL aanschuiven. Ik zit gezellig naast Rolo en grind nog even wat centjes erbij, ondanks dat alle Duitse vissen zijn vervangen door internet pro’s. Op het einde van de avond zit Cotlod er ook bij en komt er nog een laatste bizarre hand als het casino sluit. We maken er een familie potje van om blind een flop te zien, maar Cotlod vind dat hij blind de button moet gebruiken en raised. Als UTG ‘Going_Broke’ hem dan weer raised en nog een call krijgt, bekijkt hij zijn kaarten en vind dat zijn 800 euro stapeltje wel naar het midden kan met 89o. UTG gooit het er ook snel in aangezien hij koningen heeft en de man in het midden vind het wel mooi en trapt zijn 55 er ook maar bij. De 2500 euro pot schuift natuurlijk naar Going_Broke en met veel oe’s en aa’s taaien we weer af naar het hotel.
We besluiten dat we nog maar even Jenga moeten opstarten zodat we de Thomas Gin kunnen aanbreken. Eur en Radji komen er ook bij en we horen dat de 2 helden weer netjes op weg zijn naar de volgende final table van Venlo. Ik ga nog even een 1 op 2 bet aan tegen Cotlod als de Jenga toren super instabiel is, maar laat hem helaas omvallen waardoor ik de 100 euro aan mijn neus voorbij zie gaan. Als de ochtend aanbreekt besluiten we om toch nog maar even wat slaap te pakken voor de laatste dag begint.
Jim en ik vonden dat we het ontbijt ook nog maar 'ns samen moesten gaan aanvallen, dus gaat ons wekkertje alweer na een paar uur af. Rustig ontbijten is er niet bij, want terwijl Nicky Roeg onze buren de ene bad beat na de andere verteld, komt een andere live pro ons vervelen met zijn gekraakte azen. Je zou dit soort gasten toch elke dag moeten aanhoren, dan verander je vanzelf ook in een live pro.
Na het ontbijt ronken we weer vrolijk verder en rollen we tegen het eind van de middag weer richting het casino. Hier wilden we nog even een hapje eten voor het 100 event zou beginnen, maar krijgen te horen dat alles al gereserveerd is. Uiteraard lukt het ons met een beetje zielig kijken en wat complimentjes over de dame in kwestie toch om een tafel te krijgen, en met een volle maag aan het laatste toernooi te beginnen.
JimVedder kan push/folden
Tot het volgende event!
Cheers,
Party